میلاد قمر منير بني هاشم سردارعشق سقای کربلا علمدارحسین ابوالفضل عباس (ع) مبارک باد

 

شب سوم چو رسید از مه شعبان، مه عترت، مه قرآن، چه مبارک سحری بود که خورشیدِ جمال پسرِ فاطمه یکباره درخشید، ادب بین که شب چارم شعبان، پی آن ماهِ فروزنده عیان گشت ز بـرج شـرف و غیـرت و ایثار، بـه بیت علـی آن حجت دادار، مهِ ام‌ِبنین، حضرت عبـاس علمـدار، قضـا گفت که ایـن است همـان شیـر

خروشانِ علی حیدر کرار، قدر گفت که این است به خیل

شهدا سرور و سالار، فلک گفت بشر یا ملک است این؟ زهی از این گل رخسار که بخشید صفا چشم و دل اهل صفا را

بهترین ناب تراین جسم جهان الماس است

هر کجا عطر ولا هست سخن از یاس است

یاس و الماس نوشتند به دیباچه عشق

به خدا پا ک تر و خوب تر از هر دوی ما عباس است




 

 

 

بسم رب شهدا

  

اى ماه بنى هاشم ، خورشید لقا عباس


اى نور دل حیدر، شمع شهدا عباس



با محنت و درد و غم ، من رو به تو آوردم


دست من محزون گیر از بهر خدا عباس